macht of onmacht

20 december 2010

In de trein die baggert door de sneeuw lees ik op zaterdag uitgebreid De Volkskrant. In een klein hoekje wordt het ‘slachtoffergedrag’  van veel vrouwen (moeders zegt: “je kunt me alleen laten met kerst, terwijl iedereen het verder gezellig heeft”), betiteld als Het machtsmiddel van de machtelozen . Het boekje van Anja van Servellen (1983!) “macht van de onmacht” leen ik niet voor niets nog regelmatig uit aan cliënten.

In dezelfde Volkskrant wordt Heksen en Horken van Jeffrey Wijnberg besproken. Volgens de bespreker is de moraal van dit boek dat vrouwen in M/V conflicten bijna altijd gelijk hebben en dat een wijs man hun dat ook gunt. Vrouwen zouden superieur zijn in reinheid, orde, betrouwbaarheid, levenssfeer,spaarzaamheid en moraal. Tot zover de Volkskrant. Thuis op mijn nachtkastje ligt Sprakeloos, de roman van Tom Lanoye over zijn moeder. Hij kijkt zoals, denk ik, alleen zonen naar hun moeder kunnen kijken. Hij ziet haar zeker niet als machteloos, integendeel.  Zij is duidelijk niet gewend om haar zin niet te krijgen. Haar arsenaal: (citaat p 28) “hoe perfect beheerste zij het palet der huishoudelijke afpersing! Ze dwong er respect mee af, somtijds afgrijzen, en te alle tijde gehoorzaamheid, ongeacht haar wapenkeuze, steeds aangepast aan het terrein en het moment van de familiale veldslag. Haar wapenkast hing vol en het instrumentarium was afdoend geolied. Leugentje om bestwil naast bestraffend dreigement. Gekwetste zwijgzaamheid naast furieuze woordenstroom. Fluisterend werken op het private sentiment, naast smalend wijzen op nakende spot, van heel de buurt en heel de school en heel het land“. Een prachtig beeld. Misschien is slachtoffergedrag niet helemaal het goede woord. We kunnen wel waarnemen dat ‘thuis’ de conflicten om de macht anders verlopen dan op het werk en mogelijk dat vrouwen en mannen een verschillend arsenaal inzetten.  En dat we in deze tijden van heftige verandering in werk en privé allemaal op zoek zijn naar wat werkt in ‘invloed uitoefenen’  en naar wat wijsheid  is in dezen.
(ps bijgaande reproductie van Jeroen Sparla heet Polite conversation. Hij hangt in mijn kamer)

Hardwerkende vrouwen

3 december 2010

5 Tips voor hardwerkende vrouwen (en mannen)
Toevallig de afgelopen dagen twee keer geïnterviewd over druk zijn, geen keuzes kunnen maken en de stress die dat oplevert. Vooral bij vrouwen. Naar mijn idee wordt er in de bladen veel geschreven over het enerverende leven met kinderen heen-en-weer brengen,  sporten en uitgaan , een goede moeder en partner zijn,et cetera. Als aanvulling hierop hamer ik er  steeds op dat ook het werk zelf en de werkhouding  onder de loep genomen moeten worden. En dat daar een hoop te winnen is. Zeker voor vrouwen.

5 tips

 1. Ken je functie
Vraag je eens af: wat is de kern van mijn functie? Wat moet ik leveren aan de organisatie? Richt je op die kerntaken. Draag het vertrouwen en de autoriteit uit die horen bij je functie. Probeer maar.  Dat geeft rust.

 2. Ga voor invloed
Succes trekt succes aan. Klagen maakt ziek. Richt je aandacht en energie op zaken die je kunt beïnvloeden en laat de rest zitten. Bestudeer ook hoe in de organisatie invloed wordt uitgeoefend. Leer daar van.

3. Laat je niet overspoelen
Neem momentjes van ‘afstand’ en vraag je zelf dan af: welke taak (van mijn to do-lijst) ga ik nu doen. Wat moet ik minimaal doen om straks met een tevreden gevoel naar huis te gaan.

4. Leun achterover
Wees af en toe opportunistisch (doen of je neus bloedt). Wees niet super verantwoordelijk. Laat eens wat uit je handen vallen, delegeer, of laat het eens liggen (de factor tijd lost een hoop problemen op)

 5. Meiden met lef komen overal
Hier zit de achilleshiel van veel vrouwen:  steeds moeten bewijzen dat je ‘vrouwelijk’ bent (braaf meisje, mooi, onderdanig) kost veel energie. Kappen daarmee . Dat betekent ook: toleranter en opener zijn naar andere vrouwen, praten over die onzekerheid en elkaar steunen.

Leeftijd in de organisatie

22 november 2010

Graag reageer ik even op je rubriek in Trouw van jl zaterdag over leeftijd in de organisatie, schrijft mij een 60 jarige vrouw die al 42 jaar in de gezondheidszorg werkt. Ze doet haar persoonlijke strategie uit de doeken: “Ik ben altijd blijven leren en nooit langer dan 10 jaar bij één werkgever gebleven. Steeds op zoek gegaan naar nieuwe uitdagingen. Opleidingen deed ik vaak gedeeltelijk op eigen kosten. Toen ik 55 jaar was heb ik op basis van EVC (erkennen van verworven competenties) in 9 maanden tijd (!) mijn HBO Verpleegkunde gehaald. Het leren ging mij nog prima af en ik slaagde cum laude”.

Volgens deze mevrouw is het echt goud dat ze steeds doorgegaan is met leren. Ze heeft lang in de thuiszorg gewerkt en bij gebreke aan goed ouderen beleid, heel wat collega’s met een eenzijdige werkervaring zien afbranden. Uit onvrede daarmee is ze met enkele collega’s samen gestart met een nieuwe organisatie ‘ Buurtzorg’. “ Dit is thuiszorg met hoogopgeleiden en zelfsturende teams zonder managers. Ik begon in mijn eigen dorp en we hebben het uitgebouwd naar zes andere dorpen. Eindelijk ruimte om je professionaliteit te volle te benutten en……..ruimte om mij verder te scholen op kosten van de organisatie ( Buurtzorg Nederland) Iedere werknemer heeft een scholingsbudget en met  je team bespreek je hoe je dat benut. Wat een luxe he?

Vrouw in de organisatie

31 maart 2010

In april houd ik een lezing in Groningen. Het moet gaan over ‘de kracht van vrouwen in organisaties’. Mijn werktitel is: Op weg naar de M/V organisatie. De emancipatie van vrouwen voltrekt zich in de organisatie.
De wervingstekst luidt: Vrouwen hebben een enorme opmars gemaakt. Het opleidingsniveau van de Nederlandse vrouw is oongekend hoog. Er studeren inmiddels meer meisjes af dan jongens. Vrouwen zijn doorgedrongen in haast alle beroepen en in sommige, voorheen mannenberoepen, vormen zij de meerderheid. Veel goedopgeleide vrouwen zijn trots op hun carriere, weten hun leven goed te managen en geven zich een hoog cijfer voor geluk. Toch wringt er nog iets: in de betaalde arbeid voelen veel vrouwen zich niet op waarde geschat, ze delen te weinig in de macht, en herkennen zich onvoldoende in de cultuur. wat is de kracht van vrouwen? en wat moet er gebeuren om als medewerker m/v én als organisatie daar volop van te profiteren.

En nu aan de slag. Ik heb mezelf een leuke uitdaging gesteld….