mevrouw mag niet zitten

14 december 2010

Een ingezonden brief kwam er, op mijn rubriek in Trouw van jl zaterdag. Ik schreef over een mevrouw van 52 jaar die met moeite een baan had bemachtigd in een winkel. Ze mocht niet gaan zitten overdag en zit nu met de vraag: hoe houd ik dit vol. De ingezonden brief, waar ik het helemaal mee eens ben, luidt:

Geschokt lees ik in de vragenrubriek van Louise Boelens de vraag van een mevrouw die in een winkel werkt over het lange staan waar ze last van heeft. Zitten mag niet schrijft ze. Wat is dat voor werkgever? We weten al lang dat lang staan slecht is. Wil je je personeel langer gezond houden, dan geef je ze de mogelijkheid om af en toe te gaan zitten. Dat is goed werkgeverschap.   130 jaar geleden heeft Aletta Jacobs al aandacht hiervoor gevraagd. Zij heeft na vele jaren actievoeren bereikt dat zitgelegenheid voor winkelpersoneel verplicht is gesteld.  Weliswaar staat dat nu niet meer expliciet in de wet. Er staat dat de werkplek ergonomisch verantwoord moet zijn en dat betekent in de praktijk dat er zitgelegenheid moet zijn voor mensen met staand werk. Alstublieft werkgevers, geeft u uw medewerkers zitgelegenheid, dat voorkomt onnodige en langer durende arbeidsongeschiktheid.  
mw dr A.P. (Noks) Nauta, bedrijfsarts en psycholoog  

Lees het stuk in Trouw hier

Hardwerkende vrouwen

3 december 2010

5 Tips voor hardwerkende vrouwen (en mannen)
Toevallig de afgelopen dagen twee keer geïnterviewd over druk zijn, geen keuzes kunnen maken en de stress die dat oplevert. Vooral bij vrouwen. Naar mijn idee wordt er in de bladen veel geschreven over het enerverende leven met kinderen heen-en-weer brengen,  sporten en uitgaan , een goede moeder en partner zijn,et cetera. Als aanvulling hierop hamer ik er  steeds op dat ook het werk zelf en de werkhouding  onder de loep genomen moeten worden. En dat daar een hoop te winnen is. Zeker voor vrouwen.

5 tips

 1. Ken je functie
Vraag je eens af: wat is de kern van mijn functie? Wat moet ik leveren aan de organisatie? Richt je op die kerntaken. Draag het vertrouwen en de autoriteit uit die horen bij je functie. Probeer maar.  Dat geeft rust.

 2. Ga voor invloed
Succes trekt succes aan. Klagen maakt ziek. Richt je aandacht en energie op zaken die je kunt beïnvloeden en laat de rest zitten. Bestudeer ook hoe in de organisatie invloed wordt uitgeoefend. Leer daar van.

3. Laat je niet overspoelen
Neem momentjes van ‘afstand’ en vraag je zelf dan af: welke taak (van mijn to do-lijst) ga ik nu doen. Wat moet ik minimaal doen om straks met een tevreden gevoel naar huis te gaan.

4. Leun achterover
Wees af en toe opportunistisch (doen of je neus bloedt). Wees niet super verantwoordelijk. Laat eens wat uit je handen vallen, delegeer, of laat het eens liggen (de factor tijd lost een hoop problemen op)

 5. Meiden met lef komen overal
Hier zit de achilleshiel van veel vrouwen:  steeds moeten bewijzen dat je ‘vrouwelijk’ bent (braaf meisje, mooi, onderdanig) kost veel energie. Kappen daarmee . Dat betekent ook: toleranter en opener zijn naar andere vrouwen, praten over die onzekerheid en elkaar steunen.

Diversiteit

23 november 2010

Joop Schippers hoogleraar arbeids- en emancipatieeconomie, heeft zich als dagelijkse NS gebruiker behoorlijk geërgerd aan de chaos op het spoor toen het regelsysteem door een brandje was uitgeschakeld. In Trouw van vandaag betoogt hij dat meer diversiteit (in dit geval: meer vrouwen) en meer klantinbreng in de technische teams hoognodig zijn.

Ik ben het helemaal met hem eens. Maar ik zou zeggen: meer vrouwen is stap 1 en een nieuwe cultuur is stap 2 die onmiddellijk ook genomen moet worden. Diversiteitbeleid gaat wat opleveren als de organisatie in al haar facetten De Waarde van het Verschil gaat zien. Het is voor iedereen duidelijk dat NS en ProRail voorbij hun eigen horizon moeten gaan denken.  Diversiteit moet omarmd worden als  businesscase. Mijn aanbeveling: stel je open voor kritiek, laat gemengde panels (ook met mensen van buiten) nieuwe ideeën ophoesten, en vernieuw in de eerste plaats als directie je eigen cultuur. Het lijkt me urgent genoeg. Bovendien: diversiteit gaat echt werken wanneer het onderdeel is van het strategisch denken in de organisatie.

Leeftijd in de organisatie

22 november 2010

Graag reageer ik even op je rubriek in Trouw van jl zaterdag over leeftijd in de organisatie, schrijft mij een 60 jarige vrouw die al 42 jaar in de gezondheidszorg werkt. Ze doet haar persoonlijke strategie uit de doeken: “Ik ben altijd blijven leren en nooit langer dan 10 jaar bij één werkgever gebleven. Steeds op zoek gegaan naar nieuwe uitdagingen. Opleidingen deed ik vaak gedeeltelijk op eigen kosten. Toen ik 55 jaar was heb ik op basis van EVC (erkennen van verworven competenties) in 9 maanden tijd (!) mijn HBO Verpleegkunde gehaald. Het leren ging mij nog prima af en ik slaagde cum laude”.

Volgens deze mevrouw is het echt goud dat ze steeds doorgegaan is met leren. Ze heeft lang in de thuiszorg gewerkt en bij gebreke aan goed ouderen beleid, heel wat collega’s met een eenzijdige werkervaring zien afbranden. Uit onvrede daarmee is ze met enkele collega’s samen gestart met een nieuwe organisatie ‘ Buurtzorg’. “ Dit is thuiszorg met hoogopgeleiden en zelfsturende teams zonder managers. Ik begon in mijn eigen dorp en we hebben het uitgebouwd naar zes andere dorpen. Eindelijk ruimte om je professionaliteit te volle te benutten en……..ruimte om mij verder te scholen op kosten van de organisatie ( Buurtzorg Nederland) Iedere werknemer heeft een scholingsbudget en met  je team bespreek je hoe je dat benut. Wat een luxe he?

senioren in het werk

18 november 2010

Ouder worden en werk, is een thema waar ik mee bezig ben. ben nog steeds op zoek naar een goede term. Bij ‘oudere’ denk je meteen aan een rollator. Senior is een optie. Maar dat geeft toch ook associaties aan ‘seniorenbeleid’ en dan denk ik toch vooral aan de vrije tijd van zestigers. In Trouw gebruikte iemand de term Krasse Knarren. Daar zit wat in, hoewel Knar behoorlijk oud klinkt. Wellicht geschikt voor eind vijftigers en zestigers die met Koot en Bie zijn opgegroeid. en ik vind dat een vrouw ook een krasse knar kan zijn. Ik gebruik ook vaker de termen vijftigers en eindvijftigers.

Op een  stukje in Trouw (Bureau Boelens) heb ik aardig wat reacties gehad. Ouder worden in de organisatie is een belangrijk thema. Dat er problemen kunnen onstaan is duidelijk. bedrijven moeten beleid gaan maken. Een positieve insteek daarbij (de winst van ouder worden) levert volgens mij het meest op. Voor de column van 6 november lees hier. a.s. zaterdag volgt een nieuwe bijdrage over dit onderwerp.

14 april 2010

Mijn boek Vrouwen van 50, lef, lust en nieuwe ambitie krijgt een 8e druk. geweldig. We schieten ineens door van de 6e naar de 8e druk omdat er ookal een E-book blijkt te zijn.
Dit heuglijke nieuws heeft Harry van der Velde (www.zicht.com) al verwerkt in de advertentie die as zaterdag in Trouw zal staan. Harry heeft een hele mooie advertentie voor mij gemaakt. Als vriendendienst. Zijn eigenlijke werk is tekenaar bij veranderprojecten. Wil je de advertentie vast bekijken zie hier

Vrouw in de organisatie

31 maart 2010

In april houd ik een lezing in Groningen. Het moet gaan over ‘de kracht van vrouwen in organisaties’. Mijn werktitel is: Op weg naar de M/V organisatie. De emancipatie van vrouwen voltrekt zich in de organisatie.
De wervingstekst luidt: Vrouwen hebben een enorme opmars gemaakt. Het opleidingsniveau van de Nederlandse vrouw is oongekend hoog. Er studeren inmiddels meer meisjes af dan jongens. Vrouwen zijn doorgedrongen in haast alle beroepen en in sommige, voorheen mannenberoepen, vormen zij de meerderheid. Veel goedopgeleide vrouwen zijn trots op hun carriere, weten hun leven goed te managen en geven zich een hoog cijfer voor geluk. Toch wringt er nog iets: in de betaalde arbeid voelen veel vrouwen zich niet op waarde geschat, ze delen te weinig in de macht, en herkennen zich onvoldoende in de cultuur. wat is de kracht van vrouwen? en wat moet er gebeuren om als medewerker m/v én als organisatie daar volop van te profiteren.

En nu aan de slag. Ik heb mezelf een leuke uitdaging gesteld….

workshop 29 januari

27 november 2009

Ouder worden en werk heet de workshop op 29 januari as. Hij is voor vrouwen en mannen, duurt 1 dag en gaat over strategiën om meer plezier in je werk te verkrijgen. Sinds het uitkomen van mijn boek Vrouwen van 50 heb ik diverse keren de workshop de Winst van Ouder Worden gegeven aan groepen vrouwen. Op verzoek is dit omgewerkt tot een nieuwe workshop voor vrouwen en mannen. thema’s zijn wat laat je los, waar wil je voor gaan? Gezonder en vitaler in je werk staan en creëer meer plezier.

hoogopgeleide vrouw en stress

11 november 2009

Bij het schrijven van mijn boek Vrouwen van 50 viel het me op dat zoveel hoogopgeleide vrouwen die ik interviewde ervaring hadden met stressklachten. Het bureau SKB was toen zo aardig om een analyse te plegen op hun data. Daaruit bleek dat inderdaad hoogopgeleide werkende vrouwen meer psychische vermoeidheid melden dan andere groepen. Vooral vanaf ongeveer 45 jaar is dat beeld te zien. Dit alles wordt nu bevestigd door data uit de NEA (Nederlandse Enquête Arbeidsomstandigheden) van TNO.  Eerste auteur van dit artikel (waaraan ik ook meewerkte) is Dr. Petra Verdonk van de Universiteit Maasstricht. Met dit artikel wordt een nieuw stukje van de puzzel bloot gelegd. Hoogopgeleide vrouwen ervaren meer geweld (seksuele intimidatie en fysiek geweld) en zij hebben minder autonomie in het werk. Ook scoren vrouwen van deze leeftijd qua gezondheid slechter. De puzzel is nog niet helemaal compleet. Verder onderzoek (belasting vanuit de privésfeer? andere oriëntatie op werk?  organisatie-ervaring? overgang?) blijft nodig. Het artikel dat is gepubliceerd in Occupational and Environmental Health kun je lezen op de Springerlink.
Een hele korte samenvatting vind je in het  persbericht lezen. En deze grafiek hoort erbij:

de waarde van weerstand

27 oktober 2009

Ik gaf een workshop De waarde van weerstand. Ik sprak een man op de gang die mij zei: ach weerstand, dat maak ik gewoon een kopje kleiner. Zo wordt er vaak gekeken: weerstand is iets dat je als begeleider zo snel mogelijk weg wilt hebben. Het is eng, het wijst op afhaken en stagnatie.
Het uitgangspunt van mijn workshop was juist: in de weerstand zit de kiem van de verandering. Om dat te kunnen zien, moet je als eerste stap anders gaan kijken naar weerstand. Zie het bijvoorbeeld als ‘een inadequate poging van iemand om te krijgen wat hij of zij nodig heeft’. Als je zo kunt kijken word je gelijk al milder, of niet?  Jouw leerling, je medewerker, of deelnemer  zit niet in de weerstand om tegen te werken, nee er is een goede reden.
Het ontdekken van die reden is interessant. Daarin zitten de overtuigingen over zichzelf, en de wereld. Daarin zit ook alles ‘wat van waarde’ is voor die persoon, maar ook zorgen en angsten. Het gesprek daarover doet je naast elkaar staan, en maakt het mogelijk samen te onderzoeken welke verandering nodig is en op welke wijze haalbaar…